Follow by Email

2014, ഡിസംബർ 18, വ്യാഴാഴ്‌ച

കവിഭാര്യ



എനിക്കൊന്നുമേകുന്നതില്ലല്ലൊ നീയെ-
ന്നെനിക്കുള്ളിലു, ണ്ടെന്തുകൊണ്ടാണതെന്നാം

മൊഴിഞ്ഞിന്നു നീ: നിന്റെ രൗദ്രം തുളുമ്പും

മുഖംമാത്രമാണെൻ സ്മൃതിക്കുള്ളി,ലെന്തേ

ചിരിക്കിന്നു വീട്ടിൽ വില? ക്കിങ്ങുനിന്നും

സുഹൃദ്‌സംഗമങ്ങൾക്കു ചെന്നീടുകിൽ നീ

ചിരിക്കുന്നവൻ, ചിരിപ്പിക്കുവോനും; നീ

കുടുംബസ്ഥനായ്ത്തീർന്നതിൽ തെറ്റു പറ്റി!



എനിക്കും മകൾക്കും മടുത്തൊക്ക, എന്തി-

ന്നിനിജ്ജീവിതം? വർത്തകാലം മറന്നാൽ

ഭയങ്ങൾ പെരുക്കുന്ന ഭൂതം, തമസ്സിൻ

കയങ്ങൾ നിറഞ്ഞോരു കാട്ടാറിലാം ഞാൻ!

ഭവിഷ്യത്തിലാശ്വാസമാരേകു? മോർക്കൂ,

മകൾ സ്വന്തമാം പാത കണ്ടെത്തി നീങ്ങും!



അകംവിങ്ങി നിസ്സംഗനാം നിന്നൊടൊപ്പെം

എനിക്കാവുകില്ലല്ലൊ ജീവിതം പിന്നെ!

ശപിക്കാതെ വയ്യല്ലൊ നിന്നെ, സ്വയം ഞാൻ

മൃതിക്കേകുമെന്നെ, നീയെന്നുമേകാകി!!

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ